akishikilia shati lake kwa nguvu. Maskini Tafon akawa kama kamba kwenye mchezo wa kuvutana akivutwa kushoto na kulia, mbele na nyuma.

“Hataendi popote mpaka alipe ada na mahitaji ya shule ya mwanangu!” mama wa mtoto alipiga kelele.

“Mimi ndiye mke wake halali, wewe changudoa tuu!” Natasha akajibu kwa msisitizo.

“Mimi ndiye mama wa mwanae wa pekee, wewe ni tasa! ” mama wa mtoto akatupa maneno kwa hasira. “Na unathubutu kuniita majina mabaya?”

“Umenitukana mimi kuwa tasa!” mke wake akajibu kwa uchungu, sauti ikitetemeka.

“Nimesema uongo? Kwa nini hujampatia mtoto kwa miaka yote hii?”

“Ni roho zako mbaya! Hakuna namna atalipa ada ya mtoto wako kabla hajatimiza ahadi yake kwangu. Nenda katafute kazi badala ya kumsumbua mume wangu!”

“Usiuchezee uvumilivu wangu,” mama wa mtoto akaonya.

Walivutana huku na kule, karibu kumchanachana Tafon vipande viwili. Shati lake likavutika, suruali ikageuka, na uvumilivu wake ukaisha. Hatimaye akapaza sauti.

“Hii ni nini sasa? Mimi ndiye mwanaume wa pekee duniani mwenye mtoto nje ya ndoa na bado ameoa? Mbona hamniruhusu nitumie busara kushughulikia jambo hili?”

Mke wake akamwachia haraka, akavua mikono na kusubiri atasema nini. Mama wa mtoto bado alimg’ang’ania, mpaka Tafon akamgeukia kwa hasira.

“Unataka kunibania nguo sasa au unataka kuzichana?” aliuliza kwa uchungu.

“Ninachotaka ni ada ya shule ya mwanangu!” akalia mama wa mtoto.

“Na je, kunirarua nguo kutamnunulia mwanao madaftari?” Tafon akamjibu kwa maswali.

Polepole mkono wake ukaachia shati, akapiga hatua nyuma.

Tafon akavuta pumzi ndefu, akajaribu kutuliza hali. “Nisikilizeni. Tufanye jambo kwa haki. Nilimwahidi kumsaidia mke wangu kuendelea na masomo mwaka huu.”

“Hapana!” mke wake akamkata kwa hasira. “Hayo maneno umeyasema miaka miwili iliyopita, tena mwaka jana pia. Kila mara unashindwa. Safari hii kama sitahesabiwa, basi na mtoto wake asisome kabisa!”

“Nisikilizeni kwanza!” Tafon akapiga kelele, uso wake ukikaza kwa hasira. “Nyote mnavuka mipaka. Sasa naelewa maana ya methali isemayo: mwanaume aliye kati ya wake wawili ni kama mtu aliyesimama katikati ya moto na bahari inayochafuka.”

“Na nani ni moto, na nani ni bahari inayochafuka?” mama wa mtoto akamchokoza.

“Basi!” Tafon akapiga kelele. “Niacheni nitafakari.”

Kwa muda kidogo, ukimya ukatawala. Kisha akajaribu kusuluhisha.
“Kemjei,” akamgeukia mama wa mtoto, “rudi nyumbani kwako. Nakuahidi nitakuja tukae tuzungumze vizuri kuhusu mahitaji ya mwanao. Na wewe, Natasha, mke wangu mpendwa, rudi ndani. Leo nitashughulikia suala la shule uende kuendeleza masomo yako.”

“Hayo ndiyo maneno uliyosema wiki mbili zilizopita,” mama wa mtoto akapiga kelele kwa machungu. “Labda ni bora nimruhusu mwanaume mwingine amchukue mwanangu kama wake!”

“Usithubutu kusema maneno hayo!” Tafon akamkazia macho, hasira zikimwaka.

Mabishano karibu yageuke vurugu tena, na kwa kuona hana njia nyingine, Tafon akakimbilia ndani na kufunga mlango kwa nguvu.

Kemjei akabaki nje akilalama kwa hasira, huku Natasha akisimama mlangoni akimbishia kwa sauti kali.

“Mimi sikuwepo wakati wewe ulipoamua kuwa na mwanaume ambaye hata hajatimiza taratibu za ndoa kwako,” Natasha akamwambia kwa chuki.

“Na unajiona bora?” Kemjei akamjibu kwa kejeli. “Angalia mtoto wangu. Huyu ndiye uthibitisho kwamba mimi ndiye mwanamke kamili hapa.” Akambeba mwanawe juu kana kwamba anamcheka Natasha.

Maneno hayo yalimuumiza sana. Macho ya Natasha yakawaka moto. Akakimbilia jikoni, akachukua mwiko wa ugali, akarudi mbio akimfuata Kemjei.

Kemjei alipoona hatari, akamnyakua mwanawe na kukimbia kwa woga, moyo ukidunda kwa nguvu huku Natasha akimkimbiza.

Uwanja mzima ukajaa kelele, hasira na aibu. Vita vya wake wawili havikuwa vimeisha, huo ulikua mwanzo yaani ndio kwanza vilikuwa vinaanza tu.

Itaendelea...